beebah.net

เคยเล่าไปผ่าน ๆ แล้วเกี่ยวกับเพื่อนบ้านที่ออกจะแปลก ๆ ของเรา

บ้านที่เราอยู่มันเป็นบ้านประมาณบ้านแถว (ไม่ใช่ตึกแถวอะนะ เพราะมันเล็กกว่า มีแค่ชั้นครึ่ง) บ้านก็อยู่ติด ๆ กัน แชร์ผนังบ้านกัน โปรดดูรูปประกอบถ้านึกภาพไม่ออก  ขนาดว่าอยู่กันแค่ผนังกั้น ถนนเดียวกันแค่นี้ ยังไม่รู้จักกันเล้ย เรารู้จักแค่คุณหมอฟันคนเดียวที่อยู่ถนนเดียวกัน

เพื่อนบ้านข้างซ้าย เป็นคุณป้าอยู่เงียบ ๆ ไม่มีอะไร เพราะแกอยู่คนเดียว นาน ๆ ลูกหลานจะแวะมาเยี่ยมซักที

ส่วนเพื่อนบ้านข้างขวา คุณ”ลุค” อันนี้พอจะรู้จัก เป็นเรื่องบังเอิญมาก ๆ ที่เมื่อก่อนนี้คุณลุค แกเคยทำงานดูแลอพาร์ตเมนต์นักศึกษาที่คุณเบิร์ตแกเคยแชร์กับเพื่อนสมัยเรียนมาก่อน เลยเคยเจอกันคุยกันผ่าน ๆ ตอนนี้ดันมาอยู่บ้านติดกันซะงั้น

คุณลุคแกไม่ค่อยจะคุยกะเรา จะว่าไปไม่คุยเลยดีกว่า บางทีแกก็ชวนคุณเบิร์ตไปกินเบียร์ที่บ้าน พอเมา ๆ ก็บ่นเรื่องอดีตชีวิตแต่งงานอันบัดซบให้ฟังว่าผู้หญิงเอเชียแมร่งเชื่อไม่ได้ (อ้าว เฮ่ย..) , They have no dignity, blah blah blah..

เลยรู้มาว่าแกเคยแต่งงานกับผู้หญิงมองโกเลีย แล้วอีเมียก็หนีตามผู้ชายฝรั่งเศสไปหรือไงนี่แหละ หอบเอาข้าวของไปด้วย  พร้อมกับพาสสปอร์ตเบลเยี่ยมใหม่เอี่ยม (ที่ได้มาจากการแต่งงาน) เรียกว่าแต่งงานเสร็จ ทน ๆ อยู่ไป พอได้พาสสปอร์ตปั๊บ she ก็หนีตามผู้ชายคนใหม่ไปเลย

เวรจริงๆ

เพื่อนบ้านฉันเลยคล้าย ๆ ว่ามีทัศนคติไม่ดีกะผู้หญิงเอเชีย (ผู้หญิงมองโกเลียเลว ๆ คนเดียว เค้าก็ เหมาได้ทั้งทวีปเลยอ่ะนะ)

เวลาเดินผ่านกันโดยบังเอิญบนถนนหน้าบ้าน ฉันสวัสดี (ไม่ว่าจะภาษาอังกฤษหรือดัชท์) เขาก็ไม่เคยอยากจะทักตอบเท่าไหร่

มีครั้งเดียวที่เขามาที่บ้านเพราะนึกว่าคุณแฟนเราอยู่ แต่ดันเจอฉันอยู่บ้านคนเดียว ก็เลยจำใจต้องคุยกะฉัน คุย ๆ ฝากบอกธุระเสร็จก็รีบลาเลย

ขนาดฉันทำซูชิไปให้กิน สามวันผ่านไป ฝากจานเปล่ากับคุณแฟนมาคืนให้ แถมฝากบอกมาด้วยว่า “ซูชิ อีส น๊อต ฟอร์ มี” ซึ่งจริง ๆ ฉันไม่ถือ เพราะคนที่นี่มักจะตรง ๆ ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบ ไม่ค่อยจะมารักษาน้ำใจกันเหมือนคนไทย  แต่เป็นเฉพาะบางเรื่องนะ ไม่ใช่ว่าเค้าไม่มีมารยาท

ด้วยความที่เขาเป็นแบบนี้ ฉันเลยกลัว ๆ ไม่ค่อยกล้าจะเสวนาด้วย แต่เวลาเจอก็ทักทุกครั้ง เค้าจะทำเย็นชาก็ช่างเขา

ซักเดือนสองเดือนก่อน เห็นมีผู้หญิงมาบ้านอยู่บ่อย ๆ หนีบน้องหมามาด้วยสองตัว บางทีก็มาค้างเสาร์อาทิตย์  ไอ้เราก็เพิ่งจะนินทา(อย่างแอบยินดีด้วย) ว่าเพื่อนบ้านหนุ่มใหญ่ของเราในที่สุดก็มีแฟนซะที หลังจากที่ประหลาด ๆ อย่างเหงา ๆ มึน ๆ มานาน ก็มีคนมาดูแลซะที

เพิ่งจะดีใจด้วยได้ไม่เท่าไหร่ เมื่อกี๊โทรเข้ามือถือคุณแฟน ว่าอยู่บ้านเปล่า? คุณเบิร์คแกก็งง ๆ ว่า เอ่อ อยู่ มีไรเหรอ? เค้าถามว่าเดี๋ยวจะขอเข้ามาในบ้านหน่อยได้ป่ะ  เราก็เออ ฮะ? อะไรนะ มาทำไรวะ งง เออ มาก็มา

ฉันไม่อยากอยู่ในเหตุการณ์ ผู้ชายเขาอาจจะอยากคุยกันเอง ว่าแล้วฉันก็ลี้เข้าห้องน้ำไป

พอออกมา …

พื้นที่ในครัว เต็มไปด้วยชุดโต๊ะเก้าอี้ทำจากไม้ กองสุมกันกันเป็นพะเนิน!!

อะไรวะคะ??!!?

แฟนยังยืนเหวอ ๆ อยู่ ฉันก็งง
“เค้าไม่พูดพล่ามทำเพลงอะไรเลย เดินเข้ามาในบ้านแล้วก็ถามว่า บ้านมีที่เหลือมั้ย ชั้นก็แบบ เอ่อ ก็พอมีอยู่ เพราะครัวยังไม่มา เค้าก็บอก เออดี แป๊บนะ มาช่วยขนโต๊ะหน่อย  ชั้นก็ตามเค้าไป แล้วก็เนี่ย โต๊ะ เก้าอี้  มาอย่างที่เห็น เขาบ่นไปด้วยว่าเบิร์ต คุณไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงบางคนเนี่ย มันเลววววว มันเละเทะได้แค่ไหน คิดว่าตอนเมียมองโกเลียนั่นแย่แล้ว นังนี่ยิ่งแย่กว่าล้านเท่า  นู่นนี่นั่น ฯลฯ

ชั้นเลยถามว่าแล้วเมื่อไหร่จะมาเอาคืน  เขาบอก -เอาไปเลย ไม่อยากได้แล้ว ไม่อยากเห็นมัน  แล้วถ้าเอาไว้ที่บ้านเดี๋ยวนังนั่นมันจะมาทำเนียนเอา ไป เรื่องไรกรูจะให้ !! ตอนซื้อซื้อด้วยกันจริงแต่มันเงินกรูโว้ย!

- ชั้นก็แบบเฮ้ย บ้านเล็กอ่ะ ไม่มีที่วางหรอก  แค่นั้นแหละ เค้าก็บอกว่างั้นเค้าจะไปเอาเลื่อยไฟฟ้ามาเลื่อยทิ้งเลย   – บ้าโคตร!! ชุดนึงตั้งพันกว่ายูโรเพิ่งจะซื้อมาเอง!!

เขาก็แบบ เฮ้ย เอาไปเหอะ ได้โปรด ชั้นก็เออ ก็ได้วะ แต่ไม่ใช่ว่าผู้หญิงเอามาเฟียมาเผาบ้านกรูนะ

เรายืนมองชุดโต๊ะเก้าอี้ราคาพันสองร้อยยูโร กองอยู่กลางบ้านแล้วก็อึ้ง อะไรของเค้าเนี่ย!!

ไม่ถึงห้านาที เขาก็กลับมาอีก คราวนี้ -ไมโครเวฟ-!!  บอกว่า  เอาไปด้วย

ยังอึ้งไม่หายดี เขาก็กลับมาอีกแล้ว คราวนี้เป็น

“คู่มือการใช้ไมโครเวฟ” !!

ฮา ๆ ไปได้ไม่ถึง 24 ชม
วันนี้โทรส่ง sms มาละ
“เอ่อ อยู่บ้านมั้ย เมื่อวานหุนหันพลันแล่นไปหน่อย ตอนเย็นไปหาที่บ้านได้ป่าว”

มาเอาโต๊ะคืน (กรูว่าละ)

ไม่ใช่แค่บ้านเราบ้านเดียวนะ มีการเอาของอื่นไปฝากอีกบ้านที่ปากซอยด้วย

ชะตากรรมเดียวกัน

“ดีนะ ที่เมื่อวานไม่เลื่อยทิ้ง” อือ กรูก็ว่างั้น แล้วนี่ตูจะรู้มั้ยว่าวันไหนเอ็งจะหอบเอาข้าวของมาดั๊มพ์ไว้บ้านตู แล้ววันรุ่งขึ้นก็มาเอากลับ แล้วเดี๋ยวไม่แน่เปลี่ยนใจจะมาเอาทิ้งใหม่อีกมั้ย?

“แต่ไมโครเวฟอ่ะ สงสัยใช้ไม่ได้แล้วล่ะ” อ้าว เฮ้ย ชั้นไม่ได้แตะต้องเลยนะเว้ยตั้งแต่เอามากองไว้เมื่อคืนเนี่ย
“เพราะเมื่อวานเอาน้ำราดใส่มันไปซะแล้วอ่ะ”  อ๋อ เจ๊งแล้วก็เอามาทิ้งบ้านกรู (ให้คู่มือด้วยอีกตะหาก)

หลอนมาก เพื่อนบ้าน