แล้วอีตอนวันกลับนะยังโดนคนที่ตรวจกระเป๋าขึ้นเครื่องขโมยสร้อยข้อมือที่แฟนซื้อเป็นของขวัญวันเกิดให้ด้วยอีก
แค่เวลาไม่กี่วินาทีเรามองตามแทบไ่ม่ทันเพราะช่วงเวลาที่ก้มหน้าจับเอาคอมยัดใส่กระเป๋า นึกออกมั้ยค่ะเวลาที่เอาคอมขึ้นเครื่องเค้าก็จะให้เราเอาออกจากกระเป๋าแล้วผ่านเครื่อง x-ray ค่ะ แค่ 5 วินาทีได้มั้ง เพราะตอนหยิบเอาคอมไอ้สร้อยนั้นก็ยังอยู่ในกระบะแต่พอหันไปอีกทีก็หายไปซะแระ

แล้วช่วงเวลานั้นก็รีบเพราะว่ากลัวตกเครื่องแต่ก็ใช้เวลาหาอยู่ครู่นึงแต่ก็มั่นใจเลยแหละว่ามันไม่ได้ตกหล่นไปไหน
เฮ้อ….

แล้วหลังจากนั้นก็มานั่งรอขึ้นเครื่อง…พอถึงเวลาเครื่องบินจะออก กัปตันก็ดันประกาศว่าพบบางจุดเสียหายกับเครื่องบินยังไม่รู้ว่าจะทำการบินมั้ย..นั่งอยู่ในเครื่องบิน 3ชั่วโมง กัปตันก็ประกาศอยู่ประมาณ 3 ครั้งเท่าที่จำได้ แต่ครั้งสุดท้ายก็ประกาศว่าช่างเทคนิกกำลังตรวจสอบสภาพเครื่องบินว่าจะสามารถฝืนบินไปได้มั้ยแล้วเหล่ากัปตันก็กำลังปรึกษากัน และได้ผลสรุปออกมาว่าสภาพเสียหายมากเกินไป ไม่สามารถทำการบินได้ แล้วบรรดาผู้โดยสารก็ถูกลำเลียงไปไว้ที่โรงแรม สายการบินจองโรงแรม 200 ห้อง แล้วก็ประกาศก่อนลงเครื่องบินว่าสายการบินจะติดต่อไปว่าจะบินตอนไหน…รอจนเกือบเที่ยงก็ไม่มีโทรศัพท์ซักสายโทรไปแจ้ง จนกระทั้งกุ้งเดินลงมาหาของกินก็ไปเจอกลุ่มผู้โดยสารเค้ากำลังขนข้าวของกุ้งก็เลยเดินไปถามว่ารู้เวลาบินแล้วหรอ เค้าก็บอกว่าไม่รู้รู้แต่ว่าคนอื่นเค้าไปสนามบินกันหมดแล้ว อ้าวครับเกือบซวยครับพี่น้องครับ
หลังจากได้ยินแบบนั้นก็แจ้นเลยสิจะมัวรออะไร
ไปถึงสนามบินตอน11โมงหรือเที่ยงนี่แหละ คนออแน่นขนัดเลย ผู้โดยสารเค้าก็ยืนรอไม่รู้ว่ารออะไรเพราะสายการบินไม่ได้บอกอะไรไม่ได้แจ้งอะไรจนกระทั่ง เกิดโกลาหล ผู้โดยสารบางคนไม่พอใจที่พวกเค้าได้มายืนรอแล้วสายการบินไม่ชี้แจงอะไรให้รู้ไม่ทำให้มั่นใจว่าจะไม่ตกเครื่อง หนึ่งในนั้นก็มีกุ้งรวมด้วยอะที่ไปโวยกะเค้า เหอะๆๆ สรุปสุดท้ายก็ต้องกลับไปนอที่บ้านแฟนอีก1คืนแล้วถึงเปลี่ยนสายการบิน

โอ้วชีวิตช่างจะมีแต่อุปสรรคตั้งแต่ตอนไปขอวีซ่าแระ